3 signalen dat jouw werkgever je tienduizenden euro’s te weinig biedt bij ontslag
- mr. M. Djafari
- 19 nov 2025
- 2 minuten om te lezen
Een vaststellingsovereenkomst lijkt standaard maar is dat zelden
Wanneer een werkgever een vaststellingsovereenkomst voorlegt, gebeurt dat vaak
in een rustig gesprek. De boodschap is dat het voorstel netjes en gebruikelijk is. Veel werknemers nemen dat aan en gaan ervan uit dat er weinig te bespreken valt. In de praktijk blijkt juist het tegenovergestelde. Een VSO is geen vast document, maar het resultaat van keuzes en aannames. Wie die niet toetst, loopt het risico akkoord te gaan met een regeling die financieel en juridisch ongunstig uitpakt
Het verhaal dat dit het maximale aanbod is
Een veelgehoorde zin is dat het voorstel het maximale is wat de werkgever kan bieden. Die formulering klinkt definitief, maar is dat zelden. In veel situaties bestaat er onderhandelingsruimte, bijvoorbeeld door de duur van het dienstverband, de reden van ontslag of de juridische positie van de werkgever. Werkgevers starten vaak voorzichtig en houden rekening met onderhandeling. Zonder tegenwicht blijft die ruimte onbenut en kan het verschil oplopen tot tienduizenden euro’s.
Eén zin die werknemers gemiddeld duizenden euro’s kost
In vrijwel elke vaststellingsovereenkomst staat een passage waarin partijen verklaren dat zij niets meer van elkaar te vorderen hebben. Die zin wordt vaak overgeslagen omdat de focus ligt op het afgesproken bedrag. Toch kan juist deze formulering grote gevolgen hebben. Door akkoord te gaan, doe je afstand van mogelijke aanspraken die nog niet volledig zijn uitgewerkt of berekend. In dossiers die achteraf worden bekeken, blijkt deze bepaling regelmatig een financieel verschil van duizenden euro’s te maken.
Tijdsdruk die onderhandelen stillegt
Werkgevers geven vaak aan dat je rustig kunt nadenken, terwijl er tegelijkertijd subtiele druk wordt opgebouwd om snel te beslissen. Dat kan voelen als redelijkheid, maar het effect is dat vragen uitblijven en voorwaarden niet worden besproken. Hoewel er wettelijk een bedenktijd geldt, is de realiteit dat onderhandeling vóór ondertekening plaatsvindt. Na akkoord is de ruimte aanzienlijk kleiner en is corrigeren lastig.
Waarom deze fouten zo vaak voorkomen
Veel werknemers zien de vaststellingsovereenkomst als een afronding in plaats van een onderhandelingsmoment. De emotionele impact van ontslag speelt daarbij een grote rol. Daarnaast wordt het voorstel vaak gepresenteerd als standaard, waardoor de indruk ontstaat dat aanpassen niet mogelijk is. In werkelijkheid wordt de waarde van een VSO bepaald door zowel het bedrag als de voorwaarden, en die combinatie verschilt per situatie.
Een goed geregelde afronding begint vóór ondertekening
Een vaststellingsovereenkomst moet niet alleen acceptabel voelen, maar ook kloppen. Dat vraagt om een inhoudelijke beoordeling van het aanbod en de context waarin het is gedaan. In veel gevallen blijkt dat het eerste voorstel vooral het belang van de werkgever dient. Door tijdig kritisch te kijken, ontstaat ruimte voor verbetering zonder het conflict te vergroten.
Twijfel je of het voorstel dat je hebt ontvangen recht doet aan jouw positie, dan is die twijfel vaak terecht. In ontslagzaken geldt vrijwel altijd dat wat bespreekbaar is, ook onderhandelbaar is. Juist daar ontstaat het verschil tussen een standaard vertrek en een regeling die daadwerkelijk goed is vastgelegd.
